سر گرمی

ح.پ4:قال رسول الله (ع): حسین منی و انا من الحسین احب الله من احب حسینا

پیامبر (ص) فرمودند: حسین از من و من از حسینم خدا دوست می دارد کسی را که حسین دوست می دارد.

شعر نوشته:

در پای حسین سرفشاندن چه خوش است      وز خاک درش بوسه نشاندن چه خوش است

یـک روز وضــــــــــــــو گــرفـتن از آب فـــــرات      وندر حرمــش نمـــــاز خواندن چه خوش است

بــر روی حــســـــین نــــور داور صــــــــــلوات      بــــــر روی ابـــاالفضــــــــل دلاور صــــــــــــلوات

میـــــلاد حـســین است و ابالفضــــل رشید      بفـــــــرست تو بر ایـــن دو بـرادر صــــــــــــلوات

  ......                                                                                                      مؤید

همیشه سبز و از نسل بهاریم

و با پائیزها نسبت نداریم

به روح لاله ها سوگند ای عشق

قیام روشنت را پاسداریم

.......................................................................

گنجیـــنه ی عشــق سرمـــدی آوردند

           گـــلبــوتــه ز باغ احـــمــــدی آوردند

               از عرش به پاس مقدم آن گل سرخ

                    یک دســـــته گـــل محمـــدی آوردند

                               عباس براتی پور

یاد نوشته :

سلام ..یادش بخیر ..چه روزی بود..یه شعرایی توی اتوبوس خونده می شد..گریه ی مسافرا رو در می آورد..چه اشکی می ریختند همه...چرا ؟؟؟!!!..شاید خودشون هم نمی دونستند، از سر دل تنگی بود..یا از سر عشق..یا از سر گرفتاری..یا نه اصلا از ....به یک دلیل دیگه!! هرچی که بود اشکی بود که جاری شده بود..

کربلا منتظر ماست بیا تا برویم/ کاروانش محیاست بیا تا برویم..

آخ که چه روزی بود..اون لحظه ها..واقعا اشک به چشم آدم میاره..

هرکی به یک دلیلی ولی همه اشک می ریزن..همه خوشحالند که اومدند اینجا..وهمه غمگین از این درد بزرگ.

دیگه همین در وصف کربلا بس..

که کربـــلا کـــرب و بـــلا بود!!!

پ.ن 1: عید همه تون مبارکــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ!!!